سكوت پاييزي
آری ؛ سکوت ام من در میان هیاهوی بادهای پاییزی...
و ای کاش واقعا رای گیری میشد... آری ، تنها چیزی که میتوانم پس ازاین روزهای سخت بنویسم همین است...و واقعا باید تسلیت بگویم به کشور عزیزم ایران،به مردمی که هیچگاه به خواسته ی خود نمی رسند.و به مملکتی که شاید در همین چهارسال آینده باید به پیشواز یک جنگ از سوی اسراییل باشد. و به همه جوانهایی مثل من که باید حسرت دانشگاه را با خود به گور ببرند در ایران...حسرت آزادی را... و بازهم میگویم:"ایران عزیزم،تو پاینده باش.ما، برای آزادی ات جان میدهیم...
نوشته شده در بیست و سوم خرداد 1388ساعت
11:2 توسط شیما| |
| Design By : Night Skin |


