سكوت پاييزي
آری ؛ سکوت ام من در میان هیاهوی بادهای پاییزی...
دوستت دارم تا زمانیکه اخرین گل پژمرده شود....
احتمالا انسان یگانه مخلوق نگران خدا بر روی زمین است.نگران زندگی.بیمناک از اینده.ناخشنود از لحظه ی حال .ناتوان در حل مساله مرگ و عاجز از ذسیدن به ارامش................
نوشته شده در نوزدهم شهریور 1386ساعت
11:7 توسط شیما| |
با ۱۰۰۱ ترفند وشاخه گلی مصنوعی را در میان گل های شاداب گلدانت پنهان کردم و بر دفتر خاطراتت نوشتم:
![]()
نوشته شده در نوزدهم شهریور 1386ساعت
10:45 توسط شیما| |
| Design By : Night Skin |


