ای ایران! بدان،ما جوانان وارث خاک توییم و این ارث را به تاراج و ارزانی نمی بریم و از جانمان عزیز تر تو را نگهداری میکنیم.خاک تو مقدس ترین خاک هستی ست و ما وجودمان را این خاک مقدس میدانیم و آن را مهم تر از جان...

ای ایران ؛ بدان برای پایداری و آزادگی ات،وجود ما بی ارزش خواهد بود و تمام وجودمان را برای پیروزی و آزادی تو از دست میدهیم ولی خاک تورا به نسل آینده هدیه داده و نمیگذاریم حاکمان نالایقی که بر تو حکومت میکنند آنرا غارت کنند و به ارزانی بفروشند!!!

ای میهن عزیزم ای کشور پارسایان؛پس از خدا تو را میپرستیم بیشتر از هرچیزی تو که هویت ما هستی را دوست داریم و هیچ چیزی را باارزش تر تو نمی یابیم حتی دین مان را...این را میدانیم که اول ایرانی بوده ایم و بعد به دلخواه دین و آیینی را برگزیده ایم.پس تو ارجح امور هستی...

ای ایران عزیزم؛انقلابهای عظیمی در تو شکل گرفته و تو نیز درطول تاریخ دستخوش حوادثی ناگوار بوده ای که مردم ایران در هر موقعیتی علیه حکومت ظلم برخاسته اند و قیام کرده اند.هرچند که حکومت ها براحتی تن به شکست نداده اند و کسان زیادی را کشته اند و خون های بسیاری را روانه ساخته اند ولی میدانیم که خاک تو در روز موعود،شهادت پاکی این خون ها را میدهد و وجود نازنین این افراد را به بهشت سوق میدهدو همچنین وجود خبیث و کریه قاتلان حاکم وظالم را بسوی آتش...

ای خاک پاک ایران،تو شایسته ی بهترینی ولی افسوس که هیچ دولت و حکومتی شایستگی تو را تاکنون نداشته جز همان کوروش کبیر و داریوش و هخامنشیان...و فقط اینچنین افرادی درخور تو هستند و میتوانند ایران را دوباره به همان عظمت و صلابت تغییر دهند...

ای ایران، از این دنیا فقط آزادی و سرافرازی تو را میخواهم.چون اگر تو آزاد باشی ،من نیز آزادم....

                                                                                                               پس دوستت دارم ایران من...!!!

نشان آن که امشب کشته بیش است

 صدای تیر...تیر...از شهر برخاست

جگرها از خبرها ریش ریش است

 برادر ! ای برادر ! این چه جنگ است؟

عزیزان!ای عزیزان!این چه کیش است؟

زمین در چنگ بدخواهان، گرفتار

بشر سرگرم بازی های خویش است...

 آن خس و خاشاک تویی

پست تر از خاک تویی

شور منم / عاشق رنجور منم

زور تویی / کور تویی/هاله ی بی نور تویی

دلیر بی باک منم

مالک این خاک منم...

آری ، تنها چیزی که میتوانم پس ازاین روزهای سخت بنویسم همین است...و واقعا باید تسلیت بگویم به کشور عزیزم ایران،به مردمی که هیچگاه به خواسته ی خود نمی رسند.و به مملکتی که شاید در همین چهارسال آینده باید به پیشواز یک جنگ از سوی اسراییل باشد. و به همه جوانهایی مثل من که باید حسرت دانشگاه را با خود به گور ببرند در ایران...حسرت آزادی را...

          و بازهم میگویم:"ایران عزیزم،تو پاینده باش.ما، برای آزادی ات جان میدهیم...

.      

.      

.      

.       

      هواداران آقای احمدی نژاد درتبریز با پاره کردن بنرها و پوسترهای تبلیغاتی آقای موسوی ماهیت خود را آشکار کردند البته از طرفداران چنین کسی جز این هم انتظار نمی رود. جالب اینجاست که فردای همان روز دولت انگلیس اعلام کرد:"ما هیچ عذرخواهی از ایران نکردیم"دیگه دروغ از این واضح تر؟

      دروغ های احمدی نزاد تمامی ندارد..نمونه علنی آنرا که 70 میلیون نفر دیدند..پرونده خانم میرحسین را نسان داد و گفت:"کدام پرونده سازی؟"همانطور که4 سال پیش گفت: "کدام گیر دادن به جوانان؟"درحالیکه امروز شنبه وزارت علوم تمامی مدارک خانم رهنورد را تایید کرد...

      از مناظره 4شنبه شب خوشحالم.چون پس از 4سال بالاخره یکی پیداشد که به احمدی نژاد بگه:"ساکت!"

      من فقط نگران صندوقهای سیار هستم که احتمال زیادی وجود دارد که دستکاری شود!!!امیدوارم کمیته صیانت از آراء در این مورد کوتاهی نکند!

      نصر و من الله و فتح قریب/مرگ بر این دولت مردم فریب...رای ما میرحسین موسوی...!!!

      بنظر من برترین جمله مناظره 5شنبه این بود:"ادب مرد به از دولت اوست !

      من نمیدانم هواداران احمدی نزاد چه خیری از او دیدند که اینچنین اند...یا با سهام عدالت خر شده اند یا با افزایش حقوق بازنشستگان..که در هر صورت برایشان متاسفم که بخاطر این مسایل ناچیز سرنوشت یک ملت را خراب میکنند!

و ...

         حالا دوستان،بنظر شما چه کسی شایستگی حاکمیت ایران را دارد؟ کسی که با دروغ و افشای زشتی ها و مردم فریبی و قانون گریزی و زیرپاگذاشتن نظام جمهوری اسلامی دندان برای قدرت تیز کرده یا کسی که هرچه باشد بدنبال اصلاحات و زیباسازی چهره خراب شده ایران در جامعه بین المللی است و قصد به چنگ آوردن قدرت(بزور) را ندارد؟

مدتی بود به وبلاگم سر نزده بودم و لی حالا میخوام دو کلام حرف دلمو بزنم. نمیخوام از بدیها ی دنیا حرف بزنم ...

داشتم باخودم فکر میکردم چی میشد اگه همه مون فقط به خوبیها نگاه میکردیم..با یک دید پاک، با یک ذهن پاک ، همه زشتیها هم پاک میشد...البته باید از خودمون اول شروع کنیم و بعد ، از دیگران این توقع را داشته باشیم.اینطور نیست؟!

من خودم این  رو تجربه کردم.بله ...همین که اگه از اول صبح با دید مثبت به همه چیز و همه کس نگاه کنی،اون روز یکی از بهترین روزهایت خواهد شد...!!!در درستی این رابطه هیچ شکی ندارم...

من خودم هرروز از یک میدان تقریبا کوچک اما زیبا و خیلی سرسبز رد میشدم و هربار -توی دلم- به درختها،گلهای خوشرنگ،فواره آب ،گنجشکها و ...سلام میکرم و لبخند میزدم به اونها، به زندگی...و احساس زیبایی به من میگفت آنها نیز درحال لبخند به تو اند!!آری،آن لحظه بود که همان میدان،خیلی سبزتر و قشنگ تر بنظر میامد.و بعد در طول روز هیچ مشکلی برایم پیش نمیومد یا اگه هم پیش میومد خیلی راحت میتونستم حل اش کنم و از پس اش برآم.

و ان موقع بود که به این ضرب المثل ایمان پیداکردم:

"بخند تا دنیا بهت بخنده"

...........هرچند که شاید خیلی از ما باید زودتر از اینها به اصلاح ذهن مون اقدام میکردیم، اما هنوز برای شروع ، دیر نشده!

                     بیایید با هم شروع کنیم.از همین امروز!

                                                             یادت نره:فردا دیره!!!

_"به کجا چنین شتابان؟"

گون از نسیم پرسید

_"دل من گرفته ز اینجا،

         هوس سفر نداری

ز غبار این بیابان؟"

_"همه آرزویم،اما

     چه کنم که بسته پایم..."

_"به کجا چنین شتابان؟"

_"به هر آن کجا که باشد،به جز این سرا،سرایم"

_"سفرت بخیر اما تو و دوستی،خدارا

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،

به شکوفه ها، به باران

برسان سلام ما را...".

امروز هم صبح که از خواب بلند شدم دیدم مامی و ددی درحال اجرای نقشه ی دیشب شان هستند و عزم شان را جزم کرده اند و ..خلاصه ما هم از خدا خواسته آماده شدیم و سوار ماشین شدیم و درعرض چند دقیقه به کاخ موزه گلستان رسیدیم(خیابانهای تهران در این ایام خیلی خلوت تر از همیشه شده)

بلیت خریدیم و وارد شدیم...میگما :خوش بحال این ناصرالدین شاه که چه کاخ و درواقع خونه ی باحال و باصفایی داشته...چه باغ بزرگ و سرسبزی !! و چه کاخ ها و تالارها و اتاقهای شیکی...یکی از تالارها بنام " تالار آینه " بود که همه سقفها و دیوارهایش از آینه های ریز و کارشده بود...وای که هرچه از عظمت  و زیباییش بگم به اندازه آن نمیشه که خودتان به آنجا بروید و ببینید...(البته خیلی از جاهای آن عکاسی و فیلمبرداری ممنوع بود و نمیشد که عکس گرفت.!!!)...اما از قسمتهای بیرونی آن چندتایی عکس گرفتیم...

اینا هاش....(برو حالشو ببر)

فرارسیدن نوروز باستانی ، یادآور شکوه ایران و یگانه یادگار جمشیدجم بر همه ایرانیان پاک پندار ،راست گفتار و نیک کردار خجسته باد....

آخه ساختمان ما در کل خیابونمون پایگاه و مرکز اینجور شیطنت هاست!!! ناگهان یاد چهارشنبه سوری پارسال افتادم که پایگاه خیابون روبرویی با بروبکس ساختمون ما کل انداخته بودند و ...(خودتون دیگه میدونید) و ما از تماشای اینجور صحنه های هیجان انگیز غافل نبودیم...

فردا هم چهار شنبه سوری هست و هزار تبلیغ و ایجاد وحشت از این سنت دیرینه...اما ای کاش این سنت زیبای آتش بازی را همانطور زیبا – که در گذشته بود – با همان مراسم قاشق زنی و ...حفظ میکردیم تا بهانه ای برای برخی نباشد تا فرهنگ ایرانیان باستان را زیر سوال ببرند...

 سادگي، مهر و صفا قانون انسان بودن است. کاش قانونهايمان يک دم رعايت مي

  شدند. اشکهاي همدلي از روي مکر است و فريب. کاش روزي چشم هامان با

 صداقت مي شدند. گاهي از غم مي شود ويران دلم. کاشکي دلها همه مردانه قسمت

 مي شدند...

عشق و غرور من!

زخم خورده.

لرزیده.

سوخته.

 ... اما !  از پای نیفتاده.

خلاصه وارد كه شديم آنقدر صداي بزن و بكوب و اركستر زياد بود كه صدا به صدا نميرسيد..بعد به ميزي كه همسايگان در آن جمع بودند پيوستيم...پس ار كمي گپ زدن(درحاليكه براي گفتگو بايد فرياد ميزديم تا ديگري متوجه حرفمان شود!!!)،شام را با تمامي مخلفاتش آوردند...عروس و داماد هم كه از اول تا آخر مجلس وسط بودند و با هم ميرقصيدند.من كه تا بحال عروس و داماد به اين شيطوني نديده بودم!!!عروس هم خيلي قشنگ شده بود.توازن ميان مدل موها و تاج و تور سرش در زيبايي اش تاثير محسوسي داشت...حالا بگذريم از لباس اش كه زيبا و خوش دوخت و البته خيلي...بود...

خلاصه بعد از همه ي اينها نوبت به رفتن رسيد.هرچند كه ميدونستيم بعد از سالن ، در خانه ي مادر داماد(طبق رسم هميشگي)تا صبح بزن و بكوب است ولي چه كنيم كه ما از همسايگان بوديم و رفتن به چنين جايي براي خويشاوندان نزديك است نه ما...

به بيرون كه رفتيم همه آقايان در راهروي سالن منتظر خروج خانوم ها بودند.كه در اون ميان ددي و يكي از همسايگان رو ديديم كه كنار ماشينهايمان ايستاده بودند و شباهت زيادي به موش آب كشيده پيدا كرده بودند..(چون بارون خيلي شديدي مي آمد)و برخي به شوخي مي گفتند :"حتما عروس و داماد خيلي ته ديگ مي خوردند كه شب عروسيشان بارون گرفت".البته قبل از خروج مان؛از عروس و داماد و برخي هاكه ميشناخيمشان خداحافظي كرده و آرزوي خوشبختي برايشان كرديم..بعد از خروج هم وارد ماشين شده و به خانه برگشتيم...در حاليكه من بايد براي فردايش درس ميخواندم و نخوانده بودم، از فرط خستگي و خواب آلودگي گرفتم خوابيدم...

امروز هم كه مامي با چندتا از همسايه ها بهمراه هم به مجلس پايتختي واقع در خانه مادر داماد شركت كردند....

اين هم خاطره اي از يك شب خوش و به ياد ماندني...

ولی ساعت ۸:۵۹ دقیقه ي شب یکی از همان دوستان به من تلنگری می زند که نشان از جدایی دارد...و با شتاب به من می گوید:" سریعتر...فقط یک دقیقه وقت داری..."من نگاهی حزن آلود به او میکنم ولی او بی صبرانه مشتاق رفتن من است...و من...!!!

روز جمعه اول شهريور تصميم گرفتيم كه چهار نفره يك سفر تابستانه را بسمت خطه ي كردستان(غرب ايران) آغاز كنيم.شنبه صبح زود بيدار شديم و پس از آماده شدن خانه را ترك گفتيم.از تهران بسمت ساوه حركت كرديم و صبحانه را خورديم.بعد شهرهايي از جمله :نوبران،فامنين،كبودر آهنگ را پشت سر گذاشتيم تا به علي صدر رسيديم.بليط ورودي غار را گرفتيم و داخل بزرگترين غار آبي جهان(علي صدر)شديم.واي كه چقدر زيبا بود!!!خلاصه پس از گذشت حدود 2 ساعت از غار بيرون اومديم و بعد كمي استراحت و صرف نهار،عازم رفتن به سنندج شديم، يعني مقصد اصلي مان!!!

در راه قروه را گذرانديم و سپس به شهر زيباي سنندج رسيديم..واي كه هرچقدر بگويم سرسبز و فوق العاده قشنگ كم گفتم!!انگار كه پا به اروپا گذاشته بودم و از سبز بودن درختانش در حيرت بودم.پس از اندكي تماشاي شهربدنبال هتلي براي اقامت بوديم.تا بالاخره يك هتل را كرايه كرديم.در راه به مردم كرد اهل سنندج نگاه مي كردم..خصوصيت ظاهريشان تقريبا يكي بود:سرخ و سفيد،چشمهاي روشن،موها و ابروان مشكي و در نهايت زيبا و شيك...البته مردان آنها هنوز اصالتشان را حفظ كرده بودند و با لباسهاي كردي !!!براي شام به بيرون رفتيم و تصميم خوردن پيتزا رو گرفتيم.در راه به خيابانها نگاه ميكردم كه حتي يك پوست تخمه در آن يافت نمي شد و بعد با تهران مقايسه كردم و تفاوت محسوسي رو حس كردم!!!پس از صرف پيتزا براي گشتن به پارك ديدگاه رفتيم كه از انجا همه جاي شهر سنندج پيدا بود...در راه برگشت كه بوديم،وقتي مردم شان متوجه مي شدند ما مسافريم، خوش آمد مي گفتند و به خانه خودشان ما رو تعارف ميكردند...از اينكه اينچنين مردم خوب و مهمان نواز و مهرباني هموطن من اند در پوست خودم نمي گنجيدم...فردا صبح اش هم به خانه كرد(موزه مردم شناسي)رفتيم كه بسيار زيبا و ديدني بود..ظهر عازم رفتن به مريوان شديم و به رستوران ژوان رفتيم .كه وقتي معني اين واژه را از صاحب رستوران پرسيديم گفت يعني پاتوق!از او هم آدرس چند هتل را گرفتيم تا بالاخره هتل قصر رو انتخاب كرديم.نزديك غروب به درياچه زيباي زري وار رفتيم.انجا هم بي نهايت زيبا و ديدني بود و واقعا مثل زر مي درخشيد!!!اتفاقا سوار قايق هايي كه كرايه ميدادند هم شديم و...از انطرف هم به مرز باشماق رفتيم و پس از گذراندن جاده باصفا و سرسبزي به لب مرز رسيديم .به حصارهايي كه ايران را از كشور همسايه جدا ميكرد...

به هتل كه برگشتيم،ديديم در تالار پذيرايي كنار هتل،جشن عروسي كردها ست!!!بزن و بكوب (اركستر كردي)!!كه مجلس مختلط بودمردها با لباسهاي كردي رسمي و زنها با لباسهاي رنگي شاد و زيبا،دست به دست هم داده بودند و با هم مي رقصيدند!!!ما هم كه ديديم ديگر چنين فرصتي برايمان پيش نمي آد رفتيم تماشا...فردا ظهر هم به سمت شهر بانه رفتيم كه بازار هاي خوبي داشت..و شب هم براي اقامت به شهر بيجار رفتيم(هتل بام)و صبح هم عازم تهران شديم و سه شنبه غروب به خانه رسيديم....

خيلي خوشحالم از اينكه كمي از اوقات فراغتم صرف گشت و گزار در شهرهاي زيباي غربي ايران شد..از اينكه مي تونم با اين آپ خيلي ها رو تشويق به رفتن به آن خطه سرسبز و زيبا كنم..واقعا خيلي خوشحالم !!!

خب شايد بهتره از ديشب شروع كنم كه به مراسم حنابندان يكي از بستگان رفتيم...جاي هركس كه نبود خالي..چون خيلي مراسم خوب و شادابي بود و خيلي خوش گذشت( بزن و بكوب و رقص و آواز و...)كه تا ..:3 بعد از نصفه شب بطول انجاميد و بعد راه برگشت بخانه را از سر گرفتيم...خلاصه اين up رو گذاشتم تا دليل موجهي براي تاخير ها و غيبتها يم باشه چون هفته اي كه در پيش رو دارم خيلي هفته ي پر مشغله اي خواهد بود...

پريروز مثلا مي خواستم برم با يكي از دوستان بيرون(كافي شاپ)مي خواستم زودتر بهش بزنگم كه يهو نگه چرا دير گفتي...ساعت 12:45 ظهر بهشsms دادم.كه خانوم خواب تشريف داشته بعد از گذشت 2 ساعت هم زنگيده:آخ خاله ام ميخواد بياد خونه مون و..هزار بهونه ساختگي و بيخودي...كه منم نصفه كاره گوشيو گذاشتم و وقت خودمو تلف نكردم..به يكي ديگه زنگيدم..124 تا زنگ خورد تا يكي گوشيو برداشت:..ب.له..فهميدم كه خونه نيست كه دادشش برداشته..منم گوشيو گذاشتم چون حال حرفيدن رو نداشتم..كم مونده بود اعصابم بهم بريزه..اين خواهرم هم كه رفته با دوستاش عشق و حال ...وگرنه واسه همه چيز پايه است .حالا شيما موند و حوض اش...

بقيه رو هم كه ماشالا همه شون يا ايرانسل شارژي دارند و يا تاليا ..كه هيچ وقت هم نه آنتن داره و نه هيچي..تازه sms هم بدي فردا صبح به دستشون ميرسه..و بخاطر همينا هم ترجيح دادم بمونم خونه و آهنگ گوش بدم . البته اينجانب فقط با صداي زياد(دوبس دوبسي) حال مي كنم كه متاسفانه مامي سرش درد ميكرد و...نتونستم حال كنم...اينم از اوقات فراغت يك شهروند تهراني...